azijn

Ebo Taylor – Heaven

Aberlado Carbono y su Conjunto – Palenque

Carruseles

Lero Lero

Gelijkenis – een familiegeschiedenis

Tentoonstelling van conceptpagina’s uit de grafische versie van het boek ‘De vrouw die zegt dat ze mijn moeder is’ van Judith Uyterlinde door James Boekbinder en Zhenya Pashkina

James Boekbinder en Zhenya Pashkina creëren een geheel grafische versie van het tweede boek van Judith Uyterlinde.

Als Judith het plan opvat een kind te adopteren stelt ze zich vragen over gelijkenis, genen en afkomst. Dan blijkt haar moeder een tumor in haar hoofd te hebben. Voorafgaand aan de avond van haar ziekenhuisopname voor een levensbedreigende operatie, geeft ze Judith een doosje brieven van haar moeder Bep Bloemendaal, de grootmoeder van Judith.

Een dramatisch familieverhaal gaat schuil achter deze brieven. Ze werden geschreven tijdens de Tweede Wereldoorlog en werden tientallen jaren geheimgehouden. De betrokkenen zijn nu, na al die jaren, bereid hun stilzwijgen te doorbreken. In hun verhalen ontdekt Judith een wonderlijke parallel: al generaties lang hebben kinderen in haar familie op jonge leeftijd hun moeder verloren en zijn ze door niet-biologische moeders opgevoed. Met de adoptie van haar kind blijkt Judith juist aan te sluiten bij een lange familietraditie. De twee verhalen, van de adoptie van haar kind en van het lot van haar familie in de Tweede Wereldoorlog, vormen samen een zoektocht naar een antwoord op de vraag: wat betekent het om je moeder op zeer jonge leeftijd te verliezen?

Gelijkenis ontvouwt zich tegen de achtergrond van de turbulente geschiedenis van de twintigste eeuw. Een eeuw waarin vrouwen in het kraambed stierven en oorlog kinderen verweesd achterliet. De eeuw van de opkomst van de auto, het socialisme, de psychologie en de internationale adopties. En niet in de laatste plaats de eeuw van de sepia foto’s en handgeschreven brieven, die mensen vele jaren na hun dood nog in staat stellen hun gezicht te laten zien en hun stem te laten klinken.

Deze documenten vormen nu de bron van een uniek grafisch en literair werk dat de geschiedenis van deze mensen tot leven brengt.

De actrice die bekend werd met Berlin Alexanderplatz bracht al eerder samen met Reinbert de Leeuw de Shumann/Heine Lieder.

Met haar NewYorkse band the X-Patsys bewerkt zij o.a. bekende songs als Blue moon, Gloomy sunday en I fall to pieces. Een Cd die voorlopig niet uit je speler komt!

Death don’t have no mercy

Een groep muzikanten die elkaar toevallig leerden kennen in de vluchtelingen­kampen in Guinee waar ze verbleven op de vlucht voor het geweld van de burgeroorlog in hun thuisland Sierra Leone en het moet gezegd, hun mix van soukous, Congolese rumba, reggae en nog een hoop andere genres werkt aanstekelijk.

global_threat

18 t/m 22 augustus.

Programma op:

http://www.haarlemjazzstad.nl/